افکار پریشان

*تعریف نقد ادبی در نزد قدما با آن چه امروز از آن استنباط می شود متفاوت است. در نزد قدما مراد از نقد معمولا این بوده است که معایب اثری را بیان کنند و مثلا در این که الفاظ آن چه وضعی دارد یا معنی آن برگرفته از اثر دیگری است و به طور کلی از فراز و فرود لفظ و معنی سخن گویند.

*در لغت به معنی تمیز دادن خوب از بد و در اصطلاح علم یا فنی است که به توصیف و توجیه ماهیت و نیز معیارهای شناخت آثار هنری یا تجزیه و تحلیل و تفسیر و در نهایت ارزیابی آنها می پردازد. نقد در کلیه رشته های هنری به کار می رود و نقد ادبی که سخن سنجی یا سخن شناسی نیز نامیده می شود، اختصاصا به اقسام آثار مکتوب می پردازد.

همچنانکه در معنی کلمه نقد، مفهوم انتخاب تشخیص  خوب از بد وجود دارد و در یونانی نیز به معنی قضاوت کردن است، هدف نهایی از نقد نیز داوری کردن یا دادن معیارهایی برای داوری است. از این جهت، در نقد قاعدتا هم خطاها و عیب ها و هم محسنات آثار مورد سنجش قرار می گیرد و کار نهایی منتقد داوری و قضاوت است. منتقد ادبی، در عین حال رمز و رازهای زیبایی اثر را نیز نشان می دهد و بدین ترتیب در پرورش ذوق و سلیقه هنری خواننده نیز موثر است. به طور معمول، نقد ادبی را به دو نوع نظری و عملی تقسیم می کنند.

در جلسات آینده انواع نقد های بوجود آمده از دورهء کهن تا به امروز را نامبرده و به ترتیب تعریف آنها را گفته و دوره خواهیم نمود.

·       منابع:

·       واژه نامه هنر شاعری((تالیف: میمنت میرصادقی(ذوالقدر)، انتشارات کتاب مهناز))

·       نقد ادبی((تالیف: کارلونی، ژ.س. و ژان،س.فیلر، ترجمه نوشین پزشک، تهران: سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی))

·       نقد ادبی((تالیف: عبدالحسین زرین کوب، انتشارات امیرکبیر))

·       نقد ادبی((تالیف: دکتر سیروس شمیسا، انتشارات فردوس))